Friday, August 22, 2025

Διάγνωση και προσαρμογή του feedback στο ανθρώπινο δυναμικό

Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί γιατί ο άλλος έχει ευνοϊκή μεταχείριση, γιατί σε εκείνη δείχνουν σημεία επιβράβευσης, γιατί αυτός αξίζει περισσότερα χρήματα, γιατί αυτή να λάβει προαγωγή ενώ δεν έχει καν βασικές γνώσεις διοίκησης. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι εργαζομένων, και τρόποι σκέψης.

Ανταγωνιστικοί (competitive-driven)
Αυτοί οι εργαζόμενοι έχουν κίνητρο και θέλουν να ξεχωρίσουν, να συγκριθούν με άλλους. Αντιδρούν θετικά σε feedback σε πραγματικό χρόνο, και σε συγκριτικά δεδομένα (πώς τα πάνε σε σχέση με την ομάδα). Θέλουν την πρόοδο, όχι χαβαλέ.

Αποστροφή στο στρες (stress-averse)
Με κίνητρο την αποφυγή άγχους, και τη σταθερότητα, πρόκειται για εργαζόμενους που επιτυγχάνουν καλύτερη απόδοση όταν το feedback είναι υποστηρικτικό, κατευναστικό, και δεν τονίζει την αποτυχία. Πιθανώς να αποφεύγουν μέρος των ευθυνών τους, όμως έχουν ομαδικό πνεύμα εφόσον ζητηθεί ορθά.

Μαθησιακοί (learning-oriented)
Πρόκειται για τα άτομα που επιδιώκουν με κάθε τρόπο να μάθουν, να εξελιχθούν. Προτιμούν αναλυτικό feedback μετά την ολοκλήρωση της εργασίας τους ώστε να βελτιωθούν για την επόμενη φορά. Δεν αρκούνται στο μέτριο, δε θέλουν τη ρουτίνα της μη εξέλιξης, και μέσα σε ένα λογικό πλαίσιο εκμετάλλευσης του συγκριτικού τους πλεονεκτήματος προοδεύουν διαρκώς με ανοικτό μυαλό και ακοή, όχι υπακοή.

Αδιάφοροι / χαμηλής δέσμευσης (indifferent)
Τα άτομα αυτά έλαβαν τη θέση τους με τρόπους που εκείνοι προτιμούν, και τέλος, ως εδώ. Περιορισμένο κίνητρο για εργασία, δεν ενθουσιάζονται εύκολα, απλά περιμένουν το μισθό τους. Η προσέγγιση εδώ πρέπει να βασίζεται σε μικρά, σταθερά “nudges” που υπενθυμίζουν το σκοπό και το ρόλο τους.

Γενικότερα, το feedback πρέπει να είναι εξατομικευμένο ανάλογα με τον εργαζόμενο, τον τύπου αυτού, τον τρόπο σκέψης, και τις δυνατότητες. Η βελτίωση στη ψυχική ευημερία είναι σημαντική όταν οι προϊστάμενοι αντιλαμβάνονται την ομάδα τους, και όχι τα προσωπικά συμφέροντα. Η παραγωγικότητα επιβραδύνεται όταν υπάρχουν αδικίες. Απαιτείται διάγνωση του τύπου εργαζομένου και προσαρμογή της επικοινωνίας.

Monday, August 11, 2025

Άνθρωποι με περγαμηνές βιώνουν στιγμές βαθιάς απογοήτευσης

Ακόμα και οι άνθρωποι με περγαμηνές μπορούν να βιώσουν στιγμές βαθιάς απογοήτευσης. Ο Hamilton, επτά φορές πρωταθλητής στη Formula 1, περιέγραψε τον εαυτό του ως "εντελώς άχρηστο" στο Grand Prix Ουγγαρίας.


Το σοκ προέρχεται ακριβώς από την αντιπαράθεση του παρελθόντος με το παρόν αίσθημα ανεπάρκειας - μια αμφιβολία τόσο δυνατή που αμφισβητεί την ίδια του την εικόνα.

Ο αυτοσεβασμός μπορεί να καταρρεύσει όταν το εσωτερικό κριτήριο γίνεται σκληρότερο από οποιοδήποτε εξωτερικό παράγοντα. Η εικόνα που έχουν οι άλλοι διαμορφώνεται και από την εσωτερική μας αυτοεκτίμηση - και δεν αντιστέκεται πάντα στην εκδήλωση της αμφιβολίας.

Το ταξίδι από το να ανήκεις σε μία ομάδα με αρχές στο αίσθημα ότι δε σε υπολογίζουν πια έχει ρίζες στη φθορά των εσωτερικών ψυχικών αποθεμάτων. Αυτό είναι ενδεικτικό της πίεσης που συσσωρεύεται.

Η αυτοαμφισβήτηση τρέφεται από την επαναληπτική αποτυχία επικοινωνίας, από το να βλέπεις άτομα που σε εκτιμούσαν ξαφνικά να αλλάζουν στάση για τα προσωπικά τους συμφέροντα και μόνο, και κάπως έτσι καταλήγεις σε σκέψεις που δε θα έπρεπε.

Τελικά, αυτό που μπορεί να επανέλθει τον αυτοσεβασμό είναι μια ευκαιρία να ανακτήσεις την ισορροπία και να αποκαταστήσεις τη σχέση με τον εαυτό σου, ανεξάρτητα από το πώς σε βλέπουν οι άλλοι.

Να πάρεις αποφάσεις για σένα, και με σεβασμό στα άτομα με τα οποία κατά το παρελθόν πέρασες καλά, να εξερευνήσεις ένα διαφορετικό πρότυπο λειτουργίας, επικοινωνίας, εξυπηρέτησης συμφερόντων, και προσωπικών αναγκών.

Το μήνυμα είναι απλό αλλά βαθύ: η αποτυχία δε σε ορίζει· είναι η στιγμή που σου δείχνει πόσο χρειάζεσαι μια αναπνοή και νέα άνοδο. Η ώρα της αλλαγής δεν είναι οπισθοδρόμιση, αλλά νέος ορίζοντας.

Saturday, July 26, 2025

Κάποιοι άνθρωποι δεν αποχωρούν, απλώς αποκαλύπτονται

Αυτό ταιριάζει σε πολλά θέματα, εργασιακά, κοινωνικά, προσωπικά. Σε κάθε περίπτωση βλέπουμε άτομα όπου εκεί που μιλούσαν κάθε μέρα, έδειχναν ενδιαφέρον, ρωτούσαν, φρόντιζαν, πλησίαζαν, ξαφνικά σιωπή. Όχι επειδή έφυγαν - αλλά ίσως γιατί ποτέ δεν ήταν στα αλήθεια εκεί. Αυτό δε θα το μάθεις.

Δε χάνεται η επικοινωνία έτσι ξαφνικά, αλλά η πρόθεση. Και εκεί είναι που πρέπει να καταλάβεις, ότι δεν άλλαξε κάτι σε εσένα, αλλά αποκαλύφθηκε κάτι σε εκείνα τα άτομα.

Προσπαθείς, εξηγείς, πλησιάζεις, ψάχνεις ένα γιατί. Και παίρνεις σιωπή. Αδιαφορία που φωνάζει. Μια απουσία που γίνεται παγερή παρουσία. Μπερδεύεται η καλημέρα με την άνεση της προσβολής.

Βλέπω και ακούω άτομα που κάνουν μη λογικά πράγματα σε μια τέτοια κατάσταση. Όχι λάθος. Μην το πάρεις προσωπικά. Απλώς προχώρα, και θα δουν τι έχασαν όταν εσύ τους αγνοήσεις εξίσου στον ίδιο βαθμό. Δεν είναι εκδίκηση, αλλά μάθημα ζωής.

Μερικοί άνθρωποι μπαίνουν στην καθημερινότητά σου για να σου δείξουν τι αξίζεις όταν αποχωρούν.

Η ευκολία με την οποία ξεχνούν και μεταβάλλουν τη στάση τους για τα προσωπικά τους συμφέροντα, κατά το πιο πιθανό σενάριο, είναι τρομερή. Αν το κάνεις εσύ, θα είσαι ο "κακός" που δεν είναι ομαδικός. Σοβαρά;

Συγκεντρώσου σε αυτό που θέλεις, κανείς δε θα σε προσεγγίσει όπως φαίνεται αν είσαι πάντα το "καλό παιδί" δίχως κάποια στιγμή να σου την κάνει πισώπλατα. Αλλά, εσύ, εγώ, έχουμε εξουσία μόνο στις πράξεις μας. Οπότε καλύτερα να επιλέγουμε το δρόμο που μπορούμε να υποστηρίξουμε, και ας αφήσουμε τους άλλους εκεί που αξίζουν.

Tuesday, July 22, 2025

Απαξίωση πολλών επαγγελμάτων, και ανακατεύθυνση χρήματος

Στο πανεπιστήμιο για το επικουρικό έργο λάμβανα 3 ευρώ την ώρα.

Πάω στο γιατρό και για 10 λεπτά επίσκεψη μου ζητά 30 ευρώ. Με αναγωγή δηλαδή 180 ευρώ την ώρα.

Πάω να κουρευτώ και για 15 λεπτά εργασίας δίνω 15 ευρώ, δηλαδή 60 ευρώ την ώρα.

Βλέπεις προϊσταμένους με 5 ώρες ουσιαστική εργασία την ημέρα, και λαμβάνουν 15 ευρώ την ώρα.

Ενώ εμείς ως απλοί υπάλληλοι κάπου 5 ευρώ την ώρα.

Πώς προκύπτει αυτή η διαφορά; Γιατί; Πώς δικαιολογείται;

Έχει να κάνει με το είδος της υπηρεσίας ίσως, και το πόσο ανελαστική είναι η ανάγκη μας.

Αν με πονάει το χέρι απευθύνομαι σε ειδικό να μου βρει λύση, και πληρώνω ακόμα και τα 10 λεπτά χρόνο για μια εκτίμηση ή ανακατεύθυνση σε άλλο γιατρό.

Για άλλα θέματα όμως θα προσπαθήσει ο καθένας μας με αλχημείες να λύσει μόνος του το πρόβλημα.

Απαξίωση πολλών επαγγελμάτων, και ανακατεύθυνση χρήματος.

Έχει να κάνει με τις επαφές, με τους "γνωστούς", όχι τόσο με τις γνώσεις δυστυχώς, όχι τόσο με την αξία του καθενός μας.

Καλή καρδιά που λέμε, γιατί όλα τα άλλα δεν πρόκειται να αλλάξουν.

Και όχι, δε δίνονται εύκολα ευκαιρίες όπως πολλοί νομίζουν. Πιστέψτε με! 

Friday, July 18, 2025

Όταν υπάρχει άνιση εργασιακή πίεση η ομάδα τερματίζεται

Όταν η εργασιακή πίεση μοιράζεται άνισα, η ομάδα παύει να είναι ομάδα. Δε φταίει πάντα το αντικείμενο εργασίας. Φταίει το πώς τη μοιράζουν, πώς αποδίδουν τις ευθύνες σε άτομα που δεν τα ακούν. Και συνήθως, εκείνοι που "φορτώνονται" σιωπούν, ενώ αυτοί που "επιβλέπουν" μιλούν.

Διαχείριση προσωπικού δεν σημαίνει να δίνεις τα δύσκολα στους "ικανούς", αλλά να μαθαίνεις και τους υπόλοιπους να αντέχουν.

Γιατί οι αδικίες δεν καίνε μόνο τους ανθρώπους. Καίνε και τις ομάδες.

Η πίεση στην εργασία είναι αναπόφευκτη. Το άδικο, όμως, είναι επιλογή.

Σε κάθε επαγγελματικό περιβάλλον, υπάρχει πάντα μια μικρή ομάδα που σηκώνει τα δύσκολα: προθεσμίες, ένταση, απαιτήσεις, ψυχολογική φθορά. Κι από την άλλη, υπάρχουν εκείνοι που φεύγουν πριν την ώρα τους, χωρίς να έχουν καν νιώσει το βάρος.

Η κακή διαχείριση ανθρώπων δε φαίνεται πάντα στις συνομιλίες. Φαίνεται στο ποιος φτάνει στα όριά του και ποιος κάνει brainstorming με καφέ στο χέρι.

Η αδικία δεν έχει πάντα φωνή, αλλά αφήνει σημάδια: εξουθένωση, απώλεια κινήτρου, εσωτερική παραίτηση.

Αν επιβραβεύεις πάντα τους «πιο ανθεκτικούς» με περισσότερη δουλειά, μην απορείς όταν αρχίσουν να φεύγουν πρώτοι. Χάνεται η ισορροπία.

Η σωστή διαχείριση επομένως είναι θέμα δικαιοσύνης στην πράξη.

Saturday, July 05, 2025

Έχουμε παραγνωριστεί με αυτό που λέμε 8ωρο, και ισορροπία εργασίας-ζωής

Έχουμε παραγνωριστεί με αυτό που λέμε 8ωρο, 13ωρο, εργασιακά δικαιώματα, και ισορροπία εργασίας-ζωής. Η δυνατότητα για υπερωριακή απασχόληση δε σημαίνει και υποχρέωση για την/τον εργαζόμενη/ο να το αποδεχθεί. Τί γίνεται όμως, αν αρνηθεί; Τί γίνεται αν ένας εργαζόμενος πει «όχι» σε εντολές που αλλοιώνουν την υπογραφή του; Τί γίνεται αν πει «όχι» σε αλλαγές συνθηκών εργασίας που εναντιώνονται στις αρχές του;

   Έχουμε κάνει συνήθεια το ότι για να επιβιώσω πρέπει να βρω επιπλέον εργασία, αντί για το φυσιολογικό της αύξησης του μισθού. Επιπλέον ώρες χαμηλά αμειβόμενης εργασίας σημαίνει υποβάθμιση του προϊόντος μας. Έχουμε ανθρώπους που εργάζονται πραγματικά 13 και πλέον ώρες ημερησίως, και ξεχνούν πως είναι να ζεις, πώς να κρατάς τις φιλίες και τις σχέσεις σου, και κοιτούν μονάχα τα προσωπικά τους συμφέροντα. Άλλα άτομα δηλώνουν 10ωρα και εξαφανίζονται από τις 5 ώρες. Ο καθένας ότι αρπάξει σε αυτή τη ζωή.

   Πώς θα κρατήσουν θέσεις, πώς θα λάβουν χρήμα, πώς θα είναι ορατοί στους προϊστάμενους! Πώς θα κάνεις τα «γλυκά μάτια» που λέμε, ώστε να κρατήσεις αυτό που νομίζεις ότι θα γκρεμιστεί αν παραμείνεις ακέραιος. Ξεχνάς ανθρώπους που μαζί έχεις περάσει ποιοτικό χρόνο, για να κρατήσεις ευρώ στο λογαριασμό σου και εφήμερη δόξα. Όταν η διεύθυνση όμως βρει το επόμενο «θύμα», εσύ πώς θα γυρίσεις να πεις στο άτομο που ξέχασες, «είμαι ακόμα εδώ για σένα».

   Οι άνθρωποι κατέληξαν να εργάζονται και να κινούνται όπου πάει το χρήμα και το όφελος, και ξέχασαν έννοιες ζωής και συναισθημάτων. Η σχέση που αποκτά συμβιωτικό χαρακτήρα, καταλήγει με αυτές τις συνθήκες δυστυχώς σε παραμορφωμένες ισορροπίες.

   Ο «άλλος» βιώνει μια ιδιότυπη αποκοπή, μια κατασταλτική ψυχρότητα, αποτέλεσμα υπόγειας ενδοομαδικής διάρθρωσης. Η διαπροσωπική προσκόλληση μετατρέπεται σε συνενοχή εργαλειοποίησης. Αν δεν πειθαρχήσεις το ανθρώπινο συναίσθημα σε αυτό το καθεστώς πίεσης, μπορεί να γίνει η πιο εκλεπτυσμένη μορφή βίας. Αν δεν το αντιλαμβάνεσαι, είναι ακόμα χειρότερο.

   Την επόμενη φορά που θα πεις λοιπόν «δεν προλαβαίνω εργάζομαι όλη μέρα», «δεν έχω χρόνο για σένα», σκέψου ξανά αν όντως εργάζεσαι, σε ποιον απευθύνεσαι, ή αν απλώς υποκρίνεσαι για να αποφύγεις τις ευθύνες που ανέπτυξες, σε μια προσπάθεια απόκρυψης των αδυναμιών σου. Άλλο πράγμα η εργασία, άλλο πράγμα η ανθρώπινη σύνδεση.

Tuesday, June 24, 2025

Ν. 4443/2016: Ηθική παρενόχληση (mobbing)

Με τον όρο mobbing (από την αγγλικό ρήμα «mob» που σημαίνει επιτίθεμαι, περικυκλώνω, ενοχλώ) εννοείται η ηθική παρενόχληση εργαζομένων στο χώρο εργασίας τους. Είναι δηλαδή κάθε καταχρηστική συμπεριφορά που εκδηλώνεται με λόγια, πράξεις, γραπτά μηνύματα, και μπορεί να ζημιώσει την προσωπικότητα, την αξιοπρέπεια, ή τη σωματική, ή ψυχική ακεραιότητα του ατόμου, να θέσει σε κίνδυνο την εργασία του, ή να διαταράξει το εργασιακό κλίμα.

   Πρόκειται για συστηματική, μεθοδική και συνεχή (τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα και για μεγάλο χρονικό διάστημα) άσκηση ψυχολογικής βίας, ηθικής βίας, διαμόρφωση εχθρικού και ταπεινωτικού εργασιακού περιβάλλοντος, για την επιβολή διακριτικής μεταχείρισης και τρομοκρατίας, που προσβάλει την προσωπικότητα, την αξιοπρέπεια, τη σωματική και ψυχική ακεραιότητα του εργαζόμενου και οδηγεί συχνά σε ολοκληρωτική εξάντληση (burn-out) του εργαζόμενου, προκειμένου να εξαναγκαστεί σε παραίτηση.

   Η ηθική παρενόχληση στο χώρο εργασίας παίρνει τη μορφή ταπεινωτικής συμπεριφοράς, άνισης μεταχείρισης, προσβολών, απομόνωσης, εξώθησης σε σφάλματα, απειλών, άσκησης ψυχολογικής βίας, ανάθεσης υπερβολικού όγκου εργασίας σε συνδυασμό με κακόβουλα σχόλια για την δήθεν ελλιπή απόδοση, τοποθέτησης σε θέση «ψυγείο» χωρίς καθήκοντα και αντικείμενο εργασίας κ.α..

   Θύμα ηθικής παρενόχλησης μπορεί να πέσει κάθε εργαζόμενος. Το mobbing προκαλείται είτε από τους εργοδότες, είτε και από εργαζόμενους σε βάρος άλλων εργαζομένων. Υπάρχουν αρκετοί τρόποι εκδήλωσης της ηθικής παρενόχλησης, μεταξύ των οποίων:

(α) η κάθετη από προϊστάμενο προς υφιστάμενο (που είναι η πιο συνήθης μορφή). Ο προϊστάμενος χρησιμοποιεί την εξουσία του και επιβάλλεται, οι δε εργαζόμενοι τον ανέχονται από φόβο,

(β) η παρενόχληση μεταξύ συναδέλφων, φαινόμενο που μπορεί να οφείλεται σε προσωπικές εμπάθειες, στον ανταγωνισμό κ.τ.λ..,

(γ) η παρενόχληση, αντίστροφα, από υφιστάμενο, ή ομάδα υφισταμένων, προς προϊστάμενο (η οποία συναντάται σπανίως).

 

Αντιμετώπιση του φαινομένου 

   Η πρόληψη του φαινομένου, με την επιμόρφωση και ενημέρωση των εργαζομένων και των εργοδοτών, για τους τρόπους αντιμετώπισής του, πρέπει να γίνει κύριο μέλημα όλων των παραγόντων του εργασιακού βίου στην Ελλάδα. Οι επιχειρήσεις, εσωτερικά, πρέπει να δημιουργήσουν διαδικασίες αντιμετώπισής του. Στην πράξη το θύμα συστηματικής ηθικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας πρέπει καταρχήν να προσπαθήσει να αντιδράσει άμεσα και να λάβει ψυχολογική και νομική στήριξη.

   Το θύμα θα πρέπει, εάν τούτο είναι εφικτό, να αναφερθεί άμεσα στον εργοδότη του (π.χ. Διεύθυνση Προσωπικού), στον ιατρό εργασίας, ή την συνδικαλιστική οργάνωση της επιχείρησης στην οποία ανήκει, προκειμένου να λάβει βοήθεια. Επίσης δύναται να αναφέρει το γεγονός στην αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας, ή ακόμη και να προσφύγει στα πολιτικά δικαστήρια, ζητώντας με αγωγή αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης.

   Περαιτέρω, η παράλειψη του εργοδότη του να λάβει μέτρα κατά της ηθικής και ψυχολογικής παρενόχλησής του ή να την εμποδίσει, μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να αποτελέσει μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας του. Επιπλέον ο εργαζόμενος δύναται, υπό προϋποθέσεις, έως ότου ο εργοδότης άρει τις παράνομες προσβολές της ηθικής και ψυχολογικής παρενόχλησής του, να ασκήσει, υπό τους περιορισμούς βέβαια του άρθρου 281 Α.Κ., το δικαίωμα που του παρέχει το άρθρο 325 Α.Κ. ήτοι να ασκήσει το δικαίωμα επίσχεσης εργασίας του, αρνούμενος την εκπλήρωση της δικής του παροχής, απέχοντας από την εργασία του, ώσπου ο εργοδότης να εκπληρώσει την υποχρέωση που τον βαρύνει.

   Σε περίπτωση που τελικά η ηθική και ψυχολογική παρενόχληση του εργαζόμενου οδηγήσει σε καταγγελία της σύμβασης εργασίας του, η καταγγελία αυτή μπορεί να ελεγχθεί με βάση το άρθρο 281 Α.Κ.. ήτοι να κριθεί εάν είναι άκυρη και καταχρηστική. Τέλος πέρα από τα ανωτέρω δικαιώματά του, που άπτονται ή προέρχονται από το Αστικό Δίκαιο, ο εργαζόμενος -θύμα mobbing δύναται να ζητήσει και την ποινική τιμωρία του θύτη με βάση διατάξεις του Ποινικού Δικαίου (εξύβριση, κ.ά.).

   Σε νομοθετικό επίπεδο η ηθική παρενόχληση εμπίπτει στις διατάξεις των νόμων 4443/2016, 4097/2012, 3896/2010, 3769/2009 και 3304/2005, χωρίς, ωστόσο, να υπάρχει ειδικότερη συνολική ρύθμιση για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η Γ.Σ.Ε.Ε. έχει ήδη ζητήσει, στο πλαίσιο συνεδρίου της, ενσωμάτωση διατάξεων σχετικά με το mobbing στην Ε.Γ.Σ.Σ.Ε..

Wednesday, June 18, 2025

Γιατί να έρθει κάποιος για εργασία στην Ελλάδα σήμερα;

Σύμφωνα με τα στοιχεία στη Eurostat από το 2010 έως το 2023 έφυγαν από την Ελλάδα 660,000 πολίτες, ενώ έχουν επιστρέψει 420,000 μέχρι σήμερα. Το υπουργείο εργασίας αναφέρει ότι ο Απρίλιος που μας πέρασε είναι ο καλύτερος μήνας στην ιστορία του ελληνικού κράτους, καθώς δημιουργήθηκαν 134,000 νέες θέσεις εργασίας. Γιατί να έρθει κάποιος στην Ελλάδα σήμερα; Μόνο αν δεν τα κατάφερε στο εξωτερικό, διαφορετικά γιατί;

Σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση 2025 του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία και την απασχόληση όμως, κατά 32.8% συρρικνώθηκε ο μέσος ετήσιος πραγματικός μισθός στην Ελλάδα την περίοδο 2009-2024. Την περίοδο 2019-2024 η μείωση διαμορφώθηκε στο 1.1%, παρά την αύξηση του μέσου ετήσιου πραγματικού μισθού κατά 2.9% τη διετία 2023-2024.

Η Ελλάδα πέρυσι κατέγραψε το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης στην Ευρώπη, εμφανίζοντας καλύτερη επίδοση μόνο συγκριτικά με την Ιταλία. Επίσης, η Ελλάδα εμφάνισε το 2024 το χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης σε αποφοίτους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (80.3%) μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ.

Την περίοδο 2019-2024 η πραγματική παραγωγικότητα της εργασίας στο σύνολο της οικονομίας αυξήθηκε κατά 1.2%, αλλά το μέσο πραγματικό ωρομίσθιο μειώθηκε κατά 4.7%. Το 2024 το ποσοστό σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης των μισθωτών ανήλθε στη χώρα μας στο 8.8%, έναντι 8% το 2023, και 3.8% στο σύνολο της ΕΕ.

Το 2024 το ποσοστό των μισθωτών που δήλωναν στην Ελλάδα ότι αδυνατούν να ξοδέψουν ένα μικρό ποσό χρημάτων για τον εαυτό τους αυξήθηκε από 27.9% το 2023 στο 29.3%.

Επίσης, στο σύνολο της επικράτειας ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός ηλικίας 15-64 ετών μειώθηκε την περίοδο 2009-2024 κατά 6.8% ή 335.7 χιλιάδες άτομα.